ကြွက်
နီသာရေ မိုးထသားအတွင်းထဲသို့ ဝင်လိုက်တေ။ ကျွီးသံကို ရက်ပြတ် ကြားနီရပိုင်ပျာလ်။ ကျွီးသံက ကောင်းကောင်းပင်ကျယ်ခါ ငါရို့မကြားနိုင်ကတ်။ ညက ညဉ့်အမှောင်က ကျွီးသံကို လွတ်ပီးလိုက်တေ။ အေနိမိုးထမှာကျခါ ကျွီးသံအဖြူက ပြန့်လားခရေ။ပြီးကေ လီထဲမှာ စုပါလတ်တေ။ အား အား အား အား။ ညဉ့်သန်းခေါင်မှာ မီးထွန်းကတ်စော်က အမှောင်ကို ဇာလောက်နာကြင်စီလေဆိုစော်ကို လူတိသိကတ်ယင့်လား။ ယေဇူးနန့်က ငါ့မှာ ညဉ့်ကျလာကေတောင်မီးကိုမဖွင့်ဝံ့။ ပထမဆုံးနှင်းကျရေ နိမှာ ငါ့ ခန္ဓာကို ရိုက်မှန်တင် ကြည့်ရေ။ ပြီးကေ တွိသမျှ လူတိုင်းကို ငါလိုက်မီးရေ။ နင့်အူအတွင်းထဲမှာ နင်မီးထွန်းဖူးလာ။ အရည်ထုနန့် အမှောင်က အူအတွင်းထဲမှာ မတန့်တန်းလာနီရေ....အေချင့် ငါ့အနှစ်သာရလား။ ငါ့အမှောင်အတွင်းထဲမှာ မီးကိုဖွင့်လိုက်ကေ ငါက အချုပ်ခံရရေ ပိုးကောင်ချေပိုင် တစီစီမြည်ရေ။ စီ စီ စီ စီ ။ပြီးကေ ငါ့ ခေါင်းကို ရမိရရာ ခါရေ၊ ငါ့နှုတ်သီးနန့်အမဲကြိုးတပင်ကို နှောင်းနှောင်းကိုက်ထားမိရေ။ ဖြုန်းခနဲနန့်ပင် အလင်းထိုးခံရစော်နန့် တွားလားကောင်ကနီ ပက်လက်လှန်ခံထားရေ ပိုးကောင်ချေ ဖြစ်အောင်ထိ ငါ ကျုံ့လားခရေ။ ငါ့ ဂုဏ်သိက္ခာက အတွင်းထဲက အမှောင်ပျာလ်။ ဂုဏ်သိက္ခာက အမှောင်အတွင်းထဲမှာ ပုန်းနီလီလာ...