Confessional Poets: John Berryman

 

အိမ်မက်တေးခြင်း ၃၈၅

ကျနော့ သမီးက ပိုလို့လီးရေ။ပေါ့ရေ အရွက်တိက ပျံနီကတ်တေ။
နီရာတိုင်းမှာ ဧရာမပမာဏနန့် ကြက်ဆင်တိ သီနီလီကတ်ဖို့။
ပြီးကေ အရာငှက်တိ၊သူရို့ အတောင်ပံတိအားလုံး။
သူရို့ တခါလေ့ ကောင်းကောင်းမပျံခကတ်။ သူရို့ ပျံချင်ခကတ်ယင့်လား။
ကျနော် သိသင့်ရေ။အဝီးတနီရာရာမှာ  အေပိုင်စော်တိကို တခါက ကျနော်သိခပါရေ။

မဟုတ်တာ့ ရပ်ဖ်ဟော့ဆန်က ယင်းခါက သိခရေ မဟုတ်တာ့ (ခုထိ)သိရေ။
ယင်းတိုင်သျှင် သီဗျာလ်၊ အဲလိယော့ ချီးမွမ်းခရေလူ။ ကျနော်ချီးမွမ်းစော်က
နောက်ကလိုက်စော်ပါရာ ကောင်းနောက်ကျပြီးမှလေ့ စီးလာစော်ပါရာ။

ရွက်ကြွီရာသီက ဆွေးကောင်းထမန့် တချက်ချေ။ မျက်လုံးတိနောက်က မျက်ရည်တိ
ကြွီကျမတတ်။ ရွက်ကြွီရာသီက ဆုလဒ်တခုပိုင် ကျနော်ဘား ရောက်လတ်စော်
ကျနော်ရို့ ကြမ္မာဘားကို (လားဖို့)ကျနော်ရို့ကိုနိုးဆော်ဖို့အတွက်။

ကျနော့်အိမ်က ပျိုင်စီပျိုင်ထောင်၊ အလှပလှ ပျင်ထားစော်
ငါရို့ပိုင်မဟုတ်။ ကျနော့အိမ်က ဟန်နရီထက်အိုဗျာလ်
ဆိုစော်က အင်တန် အိုဗျာလ်
ကိစ္စတိနန့် ဝိဉာဉ်ကြားမှာ ကြားမြီ ဟိခကေ ဖြစ်ဖြစ်
အာကာက ပင်လယ်နန့် ပိုလို့ ဆင်ခကေ ဖြစ်ဖြစ်
ကျနော့်သမီးကို
ကျနော် ဟောက်လီရဖို့မဟုတ်။

Dream Song 385 by John Berryman

Dream Songs sequence က ဂျွင်ဘယ်ရီမန် မာစတာပိစ် လို့ ဆိုကတ်တေ ၃၈၅ က ယင်းထဲက နောက်ဆုံးကဗျာ
အေကဗျာကို ကြက်ဆင်သားစားကတ်တေ Thanksgiving day ကျခါနီးမှာ ရီးစော်ဆိုပါရေ
Ralph Hodgson က အင်္ဂလိပ်ကဗျာဆရာတယောက်။ T S Eliotက သူ့ကဗျာ Five Fingers ထဲက လေးပုဒ်မြောက် Lines to Ralph Hodgson ကို “မစ္စတာ ဟော့ဆန်ကို တွိရစော် ဇာပိုင်ခြီဖို့ကောင်းလေ၊အားလုံးသူက သူ့ကို သိချင်ကတ်တေ”လို့ စထားရေ ဆိုပါရေ။