အချစ်ကဗျာ
အမြဲတမ်း
တရက်နိ လမ်းထက်မှာ နာမ်တိ ပြုံနီကတ်တေ။
မိုက်မှောင်ရေ သူ့(မ)အလှနန့် နာမဝိသေသတလုံး ဘေးနားက လမ်းလျှောက်လားခရေ။
နာမ်တိမှာ အပုတ်ခံ အရွိခံ အပြောင်းခံလိုက်ကတ်ရရေ။
နောက်တရက်နိ ကြိယာတလုံး မောင်းချလာပနာ ဝါကျတကြောင်းကိုဖန်တီးရေ။
ဝါကျတကြောင်းချင်းစီက ကိစ္စတခုစီပြောကတ်တေ။
ဥပမာ နာမဝိသေသ လျှောက်လားခရေနိက
မိုက်မိုက်စမ်းစမ်းနန့် မိုးရွာနီကေလေ့
သူ့မျက်နှာထက်က သန့်စင် ချိုမြရေ ရုပ်ချေကို
အေ ထိထိရောက်ရောက်ကမ္ဘာစိမ်းမှာ
ငါ ပျက်စီးလားရေနိထိ မိလို့ရလီဖို့မဟုတ်ဗျာလ်ဝေ။
မဟုတ်တာ့ “ပြတင်းပေါက်ကို တချက်ချေ ပိတ်ပီးဖို့လား အင်ဒရူး။”
မဟုတ်တာ့ ဥပမာ ကျေးဇူးပါဝေ၊အနားက ဘွိုင်လာစက်ရုံကလာရေ
အပူကြောင့်နန့် ပြတင်းဘောင်ထက်က ပန်းရောင်ပန်းအိုးက တလောကမှ အဝါဖျော့ပြောင်းလားခစော်။
နွီဦးပေါက်မှာ ဝါကျတိနန့် နာမ်တိက မြက်တောထဲမှာ တိန်းလို့လဲနီကတ်တေ။
အထီးကျန် သဗ္ဗန္ဓတလုံးက ထိုနား ဒေနားကနီ အော်ခေါ်ဖို့ “ပြီးကေ” “ယကေလေ့”
ယကေလေ့ နာမဝိသေသက ပေါ်မလာ။
နာမဝိသေသက ဝါကျထဲမှာ ပျောက်လားခပိုင်မျိုး
ငါက နင့်မျက်စိတိ နားတိ နှာခေါင်းနန့် လိုင်ခြောင်းထဲမှာ ပျောက်ကျလားခဗျာလ်။
ဘာသာစကား ပျက်စီးလားခရေအထိ တခါလေ့ ပြန်ပျင်လို့ ရလီဖို့မဟုတ်တေ အနမ်းတပွင့်နန့်
နင်ငါ့ကို ဖမ်းစားပစ်ခဗျာလ်
Permanently Kenneth Koch
Comments
Post a Comment